Ale jestem

2012-02-28T09:35:00.002+01:00

Po dość długiej nieobecności, spowodowanej głównie przez całkowitą i nieodwracalną autodestrukcję komputera pojawiamy się z Kingą na nowo i witamy serdecznie.
W międzyczasie odbyła się w szkole uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka. Kinga występowała razem z innymi dziećmi i był to występ udany (jak zwykle zresztą ;-) )

Teraz mamy kolejny pracowity okres, bo Kinia zdecydowała się brać udział w konkursie plastycznym, na temat bezpiecznych zabaw i pomagania na wsi. Delikatnie mówiąc zostałyśmy do tego projektu nakłonione przez dyrekcję, bo Kinga przeważnie zostaje dostrzeżona i doceniona na takich konkursach. Problem w tym, że tematyka jest co roku zbliżona, więc inwencja twórcza nam się kończy.
Pociechą jet sam fakt, ze Kinga lubi brać w nich udział i sprawia jej to przyjemność.

2012-01-26T11:29:00.001+01:00

..."Kinga, dosyć tego obijania", takie słowa usłyszała dzisiaj moja mocno znudzona córa. Ferie powoli dobiegają końca, więc trzeba trochę odświeżyć szkolne wiadomości. U babci przeczytała całą lekturę, a w domu dosyć składnie mi ją opowiedziała. Czytanie ze zrozumieniem w stopniu zadowalającym
Po ćwiczeniach logopedycznych czas na matematykę i język polski. O dziwo,Kinga pamięta cyfry rzymskie i potrafi je poprawnie zapisywać, a z rozsypanki wyrazowej, przy delikatnej pomocy umie sklecić zdanie.Staranność pisania trochę się pogorszyła(nie tylko jej, całej klasie, więc się pocieszam:)), ale nie pozjadała literek, jak to się zdarza przy przepisywaniu. Wymęczyłam ją "niemiłosiernie", ale czas już się przestawić na szkolne tory. Laba się kończy, a do świąt wielkanocnych i chwili wytchnienia trochę jeszcze pozostało.
Tylko proszę mnie źle nie zrozumieć, nie jestem matką z wygórowanymi ambicjami wobec dziecka. Kinga jest dosyć zdyscyplinowaną uczennicą i stara się wywiązywać ze swoich obowiązków. Tak jak każdy człowiek ma czasem ochotę na nicnierobienie, a ja planuję za nią co będziemy robić. Wtedy trzeba machnąć ręką i pozwolić spędzić "trochę" czasu przy komputerze, czy telewizorze. Ten ostatni zawładnął Kingą. Zafascynowana jest serialami młodzieżowymi w Disney Channel. Z jednej strony trudno jest oderwać ją od oglądania, bo wtedy ciska naokoło piorunami, ale z drugiej strony podpatruje jak się tańczy i uczy się przez naśladownictwo:)

2012-01-24T16:21:00.000+01:00

W domu, na nowo, harmider, wrzawa i pisk Domisi. Zwyczajne, codzienne życie...

W niedzielę, kiedy ja zajęłam się smażeniem pączków, dziewczynki wybrały się na dwór z planem wykonania bałwana. Udał się bałwanek?

2012-01-17T20:15:00.001+01:00

Pusto się zrobiło w domu, smutno i wyjątkowo cicho. A to dlatego, że zaczęły się ferie i dziewczynki wyjechały na kilka dni do babci. Babcia z pewnością nie powie, że ma cicho i spokojnie. Nie będzie miała lekkiego życia, ale przecierpi to jakoś, bo wie, że ja mam tak codziennie.
Przed wyjazdem Kinga zdążyła jeszcze zrobić dinozaura z masy papierowej. To była główna nagroda w gminnym konkursie na świąteczną dekorację. Robiąc bałwanka w kuli śnieżnej wygrała i zdobyła I miejsce.

Wątpliwy zaszczyt mnie kopnął, bo połączenie wszystkich elementów i obklejanie tego gada pięcioma warstwami papierków, to była moja praca. Dla Kini- cwaniary została najprzyjemniejsza część roboty, pomalowanie farbami. A oto produkt finalny, chyba będzie z tego skarbonka.

Po pierwszym półroczu mogę powiedzieć, że jest dobrze. Nie twierdzę, że jest super, bo odrabiając z Kinią lekcje widzę jej niektóre niedociągnięcia. Częściowo to i moja wina, bo aż tak bardzo nie "morduję " jej tak jak w pierwszej klasie.Najważniejszych i najbardziej przydatnych rzeczy nauczyła się, a teraz trzeba to tylko utrwalać i udoskonalać.

Kolędnicy misyjni

2012-01-06T12:10:00.001+01:00

Czy poznajecie te nieco skośne oczy? Czy mówi Wam coś ta azjatycka uroda ?
Tak, to Mędrzec ze Wschodu. )
Dzisiaj dziewczyny poszły zbierać ofiary dla dzieci z Południowego Sudanu. Cieszę się, że moje córki mogą w swój dziecięcy sposób pomóc biednym i prześladowanym za wiarę kolegom z dalekiej Afryki.

Dorzucam jeszcze fotki bezpośrednio z "akcji"

2012-01-04T09:47:00.001+01:00

Święta, święta i po świętach. Dawno nas tu nie było, ale to właśnie przez te święta. Najpierw gorączka sprzątania, biegania po sklepach, przyrządzania potraw, a później zmęczenie i rozleniwienie.
O, dziwo, Mikołaj znowu nie przyniósł żadnej rózgi, tylko same fajne prezenty. Kinga od razu dopadła do układania puzzli. To jej ulubiona zabawa. Króluje Kubuś Puchatek i jego kumple, ale tym razem Mikołaj poszedł w innym kierunku i na warsztat poszła Roszpunka z tym jej ogromnym, niesfornym warkoczem.Przyznam, ze nie było łatwo, ale Kinga ma bystry wzrok i wyłapywała wszystkie potrzebne elementy, a ja składałam to w większą całość. Za każdym razem jest coraz sprawniej i z moją mniejszą pomocą.

Pierwszy raz Kinga razem z Dominiką uczestniczyły w "balu". Tak to szumnie nazwaliśmy, bo Sylwestra spędzaliśmy w swoim, rodzinnym gronie.Kiedy znużenie dawało o sobie znać, dziewczyny ruszały w tany. Cóż, kiedy energii wystarczyło tylko do 23' 35. Potem zasnęły na dobre. Usiłowałam jeszcze Kingę posadzić w oknie, kiedy strzelały fajerwerki, ale napotkałam zdecydowany sprzeciw i jeszcze kazała mi "to" wyłączyć"

A teraz znowu szkoła i lekcje i ćwiczenia logopedyczne. Teraz najwięcej pracy musimy poświęcić na niwelowanie niepłynności mowy. Dostaje masę wierszyków do nauczenia. Podczas recytacji musi sobie wybijać rytm. Czasami prawie wcale się nie jąka, a czasami to aż żal słuchać i cierpliwości brak.

Mikołajki

2011-12-12T09:14:00.001+01:00

Wczoraj zabrałam Kingę i jej siostry na imprezę mikołajkową do zaprzyjaźnionego z naszym stowarzyszeniem Domu Kultury w Chodowie. Wzorem ubiegłego roku przyjechały tam również dzieci z przedszkola w Węgrowie i zaprezentowały naszym maluchom przedstawienie o dziewczynce z zapałkami.Żeby na sali nie było rozpaczy i smutku, bajka zakończyła się happy endem. Dobrzy ludzie ulitowali sie nad biedaczką i otoczyli ją opieką.
Kinga siedziała w pierwszym rzędzie i z zainteresowaniem oglądała teatrzyk. Po przedstawieniu dzieci dostały od przedszkolaków drobne upominki, w tym własnoręcznie robione aniołki z masy solnej.
od tej pory impreza nabierała rumieńców. Wszystkie dzieci ładnie tańczyły przy takich szlagierach jak "Kaczuchy", "Zuzia-lalka nieduża", czy "Jedzie pociąg z daleka". Po pewnym czasie odwiedził nas Mikołaj i wszystkie dzieci zostały obdarowane prezentami. Kinga nie chciała zrobić sobie zdjęcia z Mikołajem, ale w ostateczności, w moim towarzystwie dała się namówić.
Do domu wracałyśmy zrelaksowane, uśmiechnięte i naładowane pozytywną energią. Po kilku chwilach w samochodzie zapanowała cisza, bo małe tanecznice poszły w objęcia Orfeusza i obudziły się dopiero w domu.

Ratujmy las

2011-12-03T16:06:00.001+01:00

W czwartek Kinga uczestniczyła w szkolnym przedstawieniu. Ponieważ po poprzednim występie ostał jej się strój biedroneczki tym razem była również, ni mniej ni więcej tylko biedroneczką.
Nomen omen, nieprawdaż? ;))

Relacja

Nowe przykazanie daję Wam ;)

2011-11-28T08:49:00.001+01:00

Coś ostatnio mam fazę na to, aby wytykać błędy językowe moich córek. Było o Weronice, było o Dominice, nie może zabraknąć wzmianki na temat Kingi.
Przygotowuje się do I Komunii świętej i większy nacisk trzeba położyć na naukę katechizmu. 10 przykazań bożych ma już w szkole "zaliczone", ale nie mogę jej oduczyć specyficznej formułki. Tak jej się wbiło do głowy i już. 9 przykazanie w wydaniu Kingi brzmi następująco:
"Nie będziesz pożądał żony bliźniego swego nadaremno."
Grunt to właściwe podejście do sprawy i logika ;)

Poznajemy zwierzątka

2011-11-23T08:43:00.000+01:00

Moja najmłodsza córeczka- Dominika ma niespełna 4 latka. Zaskakuje naszą rodzinkę różnymi powiedzonkami. Nieraz są to nad wyraz mądre sformułowania, czasem głupkowate.Wczoraj rozśmieszyła mnie powiedzonkiem z serii "niezbyt mądrych".Wieczorem przeglądała książkę Kingi i natrafiła na zdjęcia różnych zwierząt. Byłam zajęta czymś innym i słyszę pytanie:
-mamo, co to jest?
Zerkam i odpowiadam:
-nietoperz
na co Dominika z wyraźnym obrzydzeniem:
Fuuj, nie lubię toperzów !!

Humor z zeszytów szkolnych

2011-11-19T11:24:00.001+01:00

Tym razem będzie wyjątkowo o mojej pierworodnej. Weronika chodzi do 5 klasy. Już od 3 klasy przestałam się z nią uczyć i większość lekcji odrabia samodzielnie i bez mojej ingerencji. Tak samo było w tym przypadku.
Wera miała za zadanie opisać akademię z okazji rocznicy odzyskania niepodległości. Gdy na brudno pokazywała mi pracę i nie miałam większych zastrzeżeń. Kilka błędów stylistycznych, ortograficznych na szczęście nie popełnia. Poleciłam jej przepisać do zeszytu i już nie trudziłam się z ponownym sprawdzaniem.
Za pracę dostała 5 z minusem, a przy okazji poprawiła jeszcze humor całemu gronu pedagogicznemu.Okazało się, że zrobiła literówkę, ale w takim feralnym miejscu, że gorzej być nie mogło.
Pozwolę sobie po cichaczu zacytować :"Na koniec części artystycznej Wolność rozdała najmłodszym uczniom flaki narodowe, wykonane przez moja klasę."
Wszystkie nauczycielki miały niezły ubaw, ale żadna nie przypuszczała, że autorem tej pracy jest przodująca humanistka klasowa .

Przeprosiny

2011-11-09T08:42:00.001+01:00

Wszystkich czytających, a raczej męczących się na moim blogu, pragnę bardzo gorąco przeprosić. Sytuacja bardzo żenująca, bo okazuje się, że wyprodukowałam gniot trudny do przetrawienia.
Na swoje usprawiedliwienie mam tylko tyle, że żadnych niepokojących sygnałów nie widziałam na swoim podglądzie. Obejrzałam tyle innych blogów i nigdzie nie trafiłam na takie problemy, wiec niczego nieświadoma sądziłam, ze i u mnie jest wszystko w porządku.Okazuje się jednak, że wstawiając zdjęcia nie wszystkie mi się wyświetlały i ponawiałam próby. Z tego powodu widzicie po kilka kopii, a ja na swoje nieszczęście tylko jedno.
Proszę o wyrozumiałość i wybaczenie.

Sztuka przez małe sz

2011-11-08T10:37:00.001+01:00

Uff..nareszcie mam za sobą pomaganie dziewczynom w kolejnym konkursie plastycznym. Tym razem sprawa dotyczyła nałogów i ich zgubnych skutków. Ciężki temat jak na takie słodkie i niewinne dziewczątka jak moje, ha, ha. Jak tu ukazać i uświadomić dzieciom całe okrucieństwo używek, skoro nasz dom jest wolny od takich niebezpieczeństw. Choć, nie przeczę, czasami bywa imprezowo
Nie dość, że trzeba było przedstawić taką wizję, to jeszcze wymyślić hasło pasujące do danej sytuacji. szło nam to jak po grudzie, ale przez sobotę i niedzielę udało nam się wspólnymi siłami coś utworzyć. Weronika wzięła na tapetę dopalacze i straszny świat po ich zażyciu, a Kinga wymalowała panią, która nie stroni od alkoholu i papierosów. Cudna ta pani nie jest i urodę ma osobliwą, ale w sumie takie było zamierzenie.
Wczoraj , po lekcjach Weronika obarczyła mnie jeszcze zadaniem narysowania Józefa Piłsudskiego na szkolną gazetkę, bo ona musi, po prostu musi się czymś wykazać.Koleżanki mama narysowała żołnierza, a Wera i jej mama nie mogą być gorsze ) I tak oto powstał portret Naczelnika. Trochę boję się krytyki ze strony jakiegoś artysty grafika, ale mam nadzieję, że taki tu nie trafi, bo zszedłby na zawał przez taką profanację.

Listopadowe początki

2011-11-03T16:02:00.000+01:00

Dzień Wszystkich Świętych już za nami. W niedzielę jeździłyśmy na grób mojego Taty. Taka szkoda, że Kinga Go nie znała. Na pewno by ją uwielbiał i może nawet nauczyłby matematyki. Miał ścisły umysł i w sposób bardzo prosty potrafił wytłumaczyć mi- zdecydowanej humanistce największe zawiłości. Poza tym był bardzo ciepłym, dowcipnym i kochanym człowiekiem. Wciąż mi Go brakuje...Pokładam jednak nadzieję, ze patrzy na nas z góry i zaciska kciuki, aby wiodło się nam jak najlepiej.
W poniedziałek przyjechał brat mojej teściowej i w moje grzeczne dziecko wstąpił diabeł. Ciągle tylko płakała, tupała nogami i fukała na wszystkich. Definitywnie poszłam w odstawkę. Liczył się tylko wujek. Wszystkie książki poszły w kąt i dziewczyna miała labę. Zero ćwiczeń logopedycznych, zero czytania, zero pisania. I tak aż do środy.
Miałam obawy jak Kinga będzie funkcjonować w szkole i po 3 godzinach pojechałam zorientować się w sytuacji. Rzeczywiście, wujek kompletnie zawładnął jej myślami. Powoli jednak doszła do równowagi, bo na zajęciach logopedycznych ładnie ćwiczyła i dostała w nagrodę znaczek.

W październiku troszkę jej pofolgowałam. Chyba była przemęczona, bo codziennie chodziłyśmy na różaniec, ale teraz zakasujemy rękawy i do roboty.

Dzisiaj sytuacja jest już opanowana.Moja córcia wyściskała i wycałowała domowników, mi powiedziała, że kocha moje oczy i że przyniesie ze szkoły piątkę. Liczę na to i czekam z niecierpliwością.

Brać czy nie brać?

2011-10-28T15:44:00.001+02:00

Już od jakiegoś czasu wymieniam z kilkoma moimi znajomymi wnioski i uwagi dotyczące suplementacji diety. Nie dawałam tego Kindze, bo nie widziałam takiej potrzeby. Nie miała nigdy większych problemów z przyswajaniem nowych umiejętności i dążeniem do samodzielności.

Owszem, był czas, kiedy pilnie potrzebowałam jakiegoś medykamentu stępiającego Kingi upór i oślą zawziętość:)). Niestety, nic takiego nie znalazłam i jak się okazuje, czas jest najlepszym lekarstwem. Warto było pomordować się kilka latek, bo po wkroczeniu w wiek wczesnoszkolny Kinga momentalnie "wydoroślała" i nabrała ogłady. Niemalże od razu zaczęło się:"dobrze, mamo", "tak, mamo" ,"rozumiem, mamo". Zdarzają się jeszcze sporadyczne przypadki, gdy Kinga nie chce się posłuchać, ale po pewnej chwili, gdy wszystko poukłada sobie w główce, to robi o co ją poproszę. Na domiar wszystkiego jeszcze zauważa

"wiem, że to dla mojego dobra".

Chciałabym, żeby Kinia umiała bardziej skupić się na lekcjach i była na nich bardziej obecna duchem, a nie tylko ciałem. Ale z pamięcią nie jest u niej tak źle, skoro to ona przypomina mi, że powinna wziąć lekarstwo:))

2011-10-17T13:12:00.000+02:00

Oj, szalenie zimno się nam zrobiło. Chciałoby się zaśpiewać "..a mnie jest szkoda lata.." To było tak niedawno. Tyle fajnych rzeczy można było robić, tyle rzeczy można się było nauczyć. Na początku maja Kinga nauczyła się samodzielnej jazdy na rowerze. Powiecie, co w tym takiego niesamowitego. Dla mnie jest niesamowite, bo nie wszystkie dzieci z zespołem Downa mogą się tego nauczyć. Koordynacja wzrokowo-ruchowa, utrzymywanie równowagi i dużo samozaparcia- dla wielu dzieci jest to nie do przeskoczenia. Kinga dała radę i jeszcze we wrześniu pokonała kolejny etap w swojej "ewolucji";)Przesiadła się na duży rower, opanowała w stopniu wystarczającym rozpędzanie się i zeskakiwanie z rowera.
Uff..nie obyło się bez łez, upadków i bólu, ale Kinga kolejny raz pokazała, że " chcieć, to móc."

Piknik rodzinny

2011-10-05T12:47:00.000+02:00

Wczoraj nastąpił ostatni punkt programu Integracji Społecznej "Ja, Ty, My". Wczoraj miał miejsce wielki piknik rodzinny pod nazwą "Dzień Pieczonego Ziemniaka". Jak żyje tyle lat w Radzikowie, to nie pamiętam takiej fety.Wszędzie porozwieszane balony, tuje przystrojone kwiatami z bibuły, muzyka płynąca z głośników i ta cudowna, jesiennozłota pogoda.Dla mnie gwoździem programu był mały teatrzyk, przygotowany przez nauczycielkę i dzieci z naszej szkoły.W jednej ze scenek występowały moje dwie"artystki". Furorę zrobiła Kinga, bo była najmłodsza w tej grupie i taka słodziutka. Gdy przesłała buziaka, po sali przeszedł szmer i wywołała na buziach zgromadzonych ludzi uśmiechy. Myślę, że niejedno serce " troszkę" się rozpłynęło i rozrzewniło ;))

Gdy wieczorem rozmyślałam o tym, to muszę powiedzieć, ze kolejny raz moja mała córcia dała mi wielki powód do radości i do autentycznej dumy.

Moja kochana bohaterka
Występ Biedroneczki

2011-09-20T11:02:00.001+02:00

Dwa tygodnie nauki za nami. Dzisiaj już wtorek i ani się spostrzeżemy, jak kolejny tydzień września pójdzie w zapomnienie. Wczoraj była wywiadówka. Na razie, aby nie zapeszać jest dobrze i co najważniejsze nauczycielka widzi i docenia, że Kinga bardzo się stara. Ciekawa jestem po kim Ona taka ambitna ;)?

W niedzielę byłyśmy na spotkaniu dzieciaków pierwszokomunijnych. Ta wielka uroczystość jest już zaplanowana na 27 maja. Niesamowite- moja Kinga szykuje się do I Komunii. Z wielkim zaangażowaniem odrabia lekcje z religii i uczy się pacierza. Jeszcze niedawno modlitwy "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Maryjo" były dla niej zbyt abstrakcyjne i trudne do nauczenia. A tu proszę, okazuje się, że można;)

Nie samą szkołą człowiek żyje. Czasami trzeba trochę poserfować po sieci. Kinga najbardziej lubi gry w gotowanie i pieczenie ciast.

Proszę, jaka skupiona.

2011-09-15T09:17:00.004+02:00

Niedawno byłam z dziewczynami na pikniku w Siedlcach. Fajnie było spotkać się z mamami , które maja podobne przygody i doświadczenia ze swoimi zespołowymi dzieciakami. Szkoda tylko, że to w większości są maluchy, a Kinga potrzebuje kontaktu z dziećmi w swoim wieku. Tam bardzo brakuje jej koleżanek, bo o tych szkolnych to szkoda gadać:(
Ja miałam możliwość poobserwowania innych dzieci i porównywania z Kingą w jej wcześniejszych latach. Myślę, że mam z czego się cieszyć i być dumną z osiągnięć i zachowania mojej córci. Każdy jest nią zachwycony. Dziewczyny miały okazję do integracji z innymi dziećmi. Bawiły się z niepełnosprawnymi dzieciaczkami i ich zdrowym rodzeństwem. To wspaniała okazja do zrozumienia inności i traktowania jej jako coś zupełnie naturalnego.Z niecierpliwością czekamy na kolejną taka okazję.

Wycieczka

2011-08-25T09:55:00.001+02:00

Przed kilkoma dniami byliśmy prawie całą rodzinką na jednodniowej wycieczce na Lubelszczyźnie. Do "szczęścia" brakowało nam jedynie Dominisi, która została w domu z dziadkami i dzielnie pomagała w pracach gospodarskich.

Pojechaliśmy w ramach programu unijnego, mającego zintegrować nasze wiejskie społeczeństwo. Z ledwością udało mi się namówić męża, bo on należy do gatunku nieruszających się z miejsca. Pierwszym punktem programu była urocza Kozłówka- posiadłość rodu Zamoyskich. Wspaniale było sycić oczy widokiem przepychu i luksusu z zamierzchłych czasów, przechadzać się po salach, komnatach i ogrodach, gdzie kwitło kiedyś życie towarzyskie ludzi z wysokiej sfery. Kinga była zdyscyplinowaną wycieczkowiczką, ale napędziła mi trochę strachu, bo gdy my oglądaliśmy stoisko z pamiątkami, ona po angielsku oddaliła się z naszą sąsiadką. Kompletnie znikły nam z oczu, ale po chwili grozy znaleźliśmy je.

Potem pojechaliśmy do Kazimierza Dolnego popływać statkiem po Wiśle i podziwiać piękne okolice.

Tu z naszą Kinga zaczęły się już schody. Uparła się na statkowe lody, a ja się uparłam, ze kupię jak zejdziemy na ląd. Finał był taki, ze się na mnie pogniewała i wolała siedzieć na kolanach u sąsiadki.Później jej troszkę przeszło, bo dostała upragnione lody. Po sutym obiedzie, na kazimierskim rynku Kinga znowu zaczęła się kręcić za lodami. Jak szaleć to szaleć, jakoś do tej pory się nie rozchorowała. Odpukać w niemalowane drewno.

A'propos drewna-następny przystanek to Wąwóz Korzeniowy. Przepiękne widoki, bo drzewa wiszą prawie w powietrzu. Sceneria bajkowa. Korzenie tworzą ściany tego wąwozu, bo podłoże zostało wypłukane przez silne działanie lodowców.Wspinaczka na górę była trudna, ale Kinia dzielnie sprostała temu wyzwaniu.

Na koniec czekał nas jeszcze spacer po ogrodach pałacu Czartoryskich i tu Kinga znowu na towarzyszkę wybrała przyszywana ciocię Jadzię. Czasami to się zastanawiam co sprawia, że Kinga woli obce osoby niż rodzoną matkę. Może ma mnie już dość. A może jednak taka jest specyfika zespołu, że swoją osobą, zainteresowaniem i sympatia chce zaszczycić jak największą liczbę osób. Cała Kinga-kocha i chce być kochana.Do domu wróciliśmy zmęczeni tym szaleńczym tempem, ale szczęśliwsi i bogatsi o poznawanie naszego kraju.

Szkolne dylematy- ciąg dalszy..

2011-08-09T17:17:00.002+02:00

No, niestety, szczęścia to ja nie mam zbyt wiele w życiu. Mówię to tonem trochę żartobliwym, bo nie jestem malkontentką, która ciągle gdera i narzeka. Rodzice nauczyli mnie cieszyć się tym co jest i mówić, że szklanka jest do połowy pełna ,a nie pusta.

Pod górkę to ja mam z Kingą (edukacja-ech). Na Zakątku wyczytałam informację, że uczniowie niepełnosprawni będą mogli mieć w szkołach ogólnodostępnych asystenta...i co? Będą mieli, a jakże, ale w tym roku szkolnym tylko w przedszkolach i gimnazjach. My musimy obejść się smakiem. Za rok chcę Kingę przenieść do Siedlec i już zaczynam się zastanawiać czy tak zrobić, czy starać się o asystenta. Nie wiem czy to by coś zmieniło w jej stosunku do szkoły. Czy asystent może sprawić, że Kinga będzie lepiej i wydajniej pracować w szkole? Czy jej relacje z rówieśnikami zmienia się na lepsze? Ja chyba od tego "myślenia" niedługo zostanę "myśliwym".

W naszym kraju sytuacja niepełnosprawnych uczniów zaczyna zmieniać się na lepsze, ale gdy całkiem się wyklaruje, to moja Kinia będzie już "staruszką". No, ale niech tam, ktoś musi przecierać szlaki.

Tymczasem Kinga nie przejmuje się tak jak ja i wącha sobie kwiatki.

Szkolne dylematy

2011-08-05T14:23:00.001+02:00

Kolejny dzień wakacji. Niby jest fajnie, ciepło, sielsko i anielsko. Pogoda na szczęście pozwoliła zebrać siano i zboże. Jest za co dziękować. Jednak wizja nadchodzącego roku szkolnego spędza mi sen z powiek.Pomimo, że Kinga jak na swoje możliwości uczy się bardzo dobrze, to jednak pewnej bariery nie potrafi przeskoczyć. I nie chodzi tu tylko o barierę intelektualną, bo wierzę, że nauczy się większości rzeczy, potrzebuje jednak o wiele więcej czasu i uwagi. Barierą, która ją ogranicza jest brak zrozumienia przez "zwykłe" środowisko. Jeszcze w naszym wiejskim otoczeniu pokutuje przekonanie, że "inny" znaczy "gorszy". Kinga jest jak barometr uczuć, doskonale wyczuwa emocje innych i wszelkie oznaki niechęci ze strony rówieśników są dla niej bardzo przykre i dołujące.Tolerancja-to jeszcze przez długi czas będzie pojęcie abstrakcyjne. Dopóki rodzice nie nauczą zdrowych zachowań w stosunku do słabszych, dopóty niepełnosprawni będą wyobcowani.

Dobrze, dobrze:)). Skończę już to biadolenie, bo nie ma co martwić się na zapas. Co ma być, to będzie. Nie poddamy się bez walki. Teraz, choć wakacje trwają w najlepsze, to nie stronimy od nauki. Prawie codziennie otwieramy książki i szlifujemy zdobytą wiedzę.W ramach przerywników Kinga wskakuje na rower i wykonuje kilka rundek dookoła podwórka. A gdy i to się znudzi można jeszcze szaleć na inne sposoby.

2011-08-01T14:15:00.001+02:00

Dzisiaj jest 67 rocznica Powstania Warszawskiego.Smutna data w historii naszego państwa. Nie mogę przejść obok tego faktu obojętnie.Co roku jestem niezmiennie pełna podziwu dla odwagi, męstwa, hartu ducha i waleczności Powstańców.

Nie jestem związana z Warszawą i nigdy nie byłam, ale ilekroć jestem w tym mieście, na każdym niemal kroku bolesna przeszłość daje o sobie znać.Nie sposób nie zauważyć tych tablic upamiętniających walki, nie sposób nie zadumać się nad budynkiem podziurawionym hitlerowskimi kulami.

Powstańcy- ci młodzi ludzie(a nawet dzieci) u progu życia, pełni nadziei, planów i miłości zmuszeni byli stawić czoła potężnemu wrogowi i walczyć o godność i wolność Ojczyzny. Cześć Im i chwała.

Najtrudniejszy pierwszy krok..

2011-07-31T14:21:00.000+02:00

Żyjemy w czasach gdy ekshibicjonizm w różnych formach i dawkach jest wszechobecny. Chociaż z natury jestem dosyć skryta, to postęp, trend i ludzka chęć pokazania się szerszemu kręgowi stałą się również moim udziałem. Ta codzienna bieganina sprawia, ze wiele scen i przemyśleń umyka w mojej pamięci bezpowrotnie. Chcę to ocalić od zapomnienia.

Będzie to zbiór drobnych historyjek dotyczących mojej rodziny, ale najwięcej miejsca poświęcę mojej niepełnosprawnej córeczce Kindze. Fakt, że urodziła się z zespołem Downa sprawił, że zajmuje w moim życiu i sercu szczególne miejsce. Nie da się inaczej.